23 aug. 2010
🇺🇸
vanuit Verenigde Staten
Vanuit San Francisco vertrokken we met onze enorm grote gehuurde bolide. Het huren van een auto is trouwens een ervaring 'an sich', maar ook eentje waar je hier heel veel geduld voor moet hebben. Ondanks dat de Nederlanders het meest verknocht zijn aan papieren magazines en uitgevers zeggen dat 'the Dutch love their paper' gaat datzelfde liedje hier zeker op.
We hadden een digitale voucher, maar dat was natuurlijk niet zoals ze dat gewend waren. Je moet in Amerika dingen vooral niet ietsje anders willen, dan kan hun 'systeem' het al gauw niet meer aan. Toch apart dat de meerderheid van Amerika gestemd heeft op 'Change, Yes we can' maar wellicht dachten ze bij het stemmen, yes we can but NOT ME. Maar goed 1 uur later hadden we het pdf-je afgedrukt op het o zo geliefde papier. Want tja waar vind je tegenwoordig nog een internetcafé met printers met al die smartphones en Free WIFI.
Die kleine mini-laptop is trouwen wel écht een uitkomst. Overal is hier onbeveiligd internet, dus we kunnen overal gemakkelijk even een hotelletje of iets online boeken. Super handig.
Ondanks de gratis internetverbindingen gingen we toch heerlijk ouderwets op de bonnefooi naar onze volgende bestemming.
De Wijnstreek van California! Het droge en warme klimaat leent zich uitstekend voor mooie wijnen.We reden het eerste dorp in; YountVille. Een schattig dorpje waar zonder overdrijven 1 fte per 10m2 werkzaam is in het groenbeheer! Ieder sprietje gras had exact dezelfde lengte en met een kaarsrechte rand aan de borderzijde. Verder was alles tot in de puntjes verzorgd. Rozenperkje hier en een lavendelperkje daar. Hoezo wordt hier veel geld verdiend! We waren al gewaarschuwd dat deze Napa streek niet representatief is voor de rest van Amerika.
De kosten van de gelijkgeknipte grassprietjes en de rozenperkjes waren dan ook in alle prijzen verdisconteerd, een simpel Bed & Breakfast hanteert prijzen vanaf 175 USD. Maar dat alles mocht de pret niet drukken. Het voordeel van deze wijnstreek is dat ze hier dol zijn op alles wat 'Frans' is. Met als gevolg dat we bijzonder lekker hebben gegeten bij Bouchan. Eindelijk heerlijk vers gebakken brood ipv dat zoete fabrieksbrood. Of in de tuin een Frans truffel-geitenkaasjes een wijntje erbij en het was helemaal fantastisch.
Overdag zijn we naar het State Park Red Woods geweest. Zoals eerder al geschreven: dingen zijn hier buiten proporties groot. Dit geldt dus ook voor de bomen, de dennenappels en zelfs voor de eekhoorns. Je zou bijna gaan denken dat ze de bomengrootte ook gemanipuleerd hebben, zó groot zijn ze! Tussen deze reuze bomen werden we ineens opgeschrikt door een hoop geritsel. En wat zagen we daar echte Bambi's! Een Paps en Mams met kleine een mogelijk adoptie kleine, ze krijgen er toch altijd maar 1, toch? Maar er waren 2 kleine bambi's.
In de middag gingen we naar een van de grootste en beroemste wijnhuizen: Beringer! Wat een 'huge' wijnhuis! Niet te spreken over het optrekje van de familie. Ze vonden dat Duitsland mooie stenen heeft, dus hebben ze wat kuubjes steen overlaten komen...
Na Yountville vertrokken we op weg naar Lake Tahoe. Lake Tahoe ligt op een hoogte van 1800 meter, wat bijzonder hoog is voor een meer. Miljoenen jaren geleden ontstond het door de verschuivingen van aardkorsten waar door de bergen onstonden en grond wegzakte wat nu het meer is. Een vulkaanuitbarsting sloot het dal af en het regenwater heeft zo door de honderden jaren heen het meer gevuld. Dit van oudsher Indianen gebied is werkelijk prachtig, vooral als je zoals ikzelf van naaldbomen houdt. We checkten in in Historic Camp Richardson. Het kampterrein ( hotel en kampeerterrein) ligt aan het strand met een leuke strandtent met iedere dag live muziek waar ze heerlijke BBQ Burgers verkopen.
Het aparte van dit strand is dat er geen palmbomen maar naaldbomen staan. Ook zijn er geen schelpen te vinden, maar wel eenden, (Canadese) ganzen en zie je wasberen over de pier heen lopen! Het hele bos beweegt van de eekhoorntjes. Er zijn hier meer eekhoorns dan dat er vogels zijn. Maar die wasberenfamilies die 's avonds de restjes van het restaurant willen oppeuzelen zijn eigenlijk té schattig om te zien. Helaas hebben we trouwens geen beer gezien.
De black beer is een vegetarier en is daarom niet levensbedreigend voor de mens. Al breken ze wel in in leegstaande vakantiehuisjes. Er wordt dan ook veel gewaarschuwd om ze geen eten te geven, want een ' A fed bear is a dead bear', eenmaal gevoerd komen ze terug en komt er een boswachter aan te pas. Hoe zouden die Grisley beren hier toch uitgestorven zijn...
Morgen gaan we nog wat watervallen bekijken en een route wandelen, en dan rijden we door naar Yosemite Park!
Liefs en groetjes,
Inge & Willem
p.s. we zijn de cardreader vergeten, dus we kunnen helaas (nog) geen foto's uploaden
